سکه سیمین باستان

سکه سیمین باستان

نخستین سکه های سیمین در ایران در دوره پادشاهی داریوش اول ضرب و پخش گردید. از آن دوره تا قاجاریه سکه هایی که در ایران میان مردم رواج داشت بیشتر سیمین و مسین بوده است. شواهد بسیاری بر این مدعا در تاریخ موجود است که ذکر تمامی آن ضرورت ندارد به عنوان مثال <<شاردن>> (Chardin) سیاح معروف از سکه های دوره صفویه ذکری به میان آورده است. او می نویسد: <<پول جاری ایرانیان [ دوره صوفیه] نقره است و عیار آن مطابق مسکوک اسپانیولی است. ولی در ضرابخانه های مختلف عیار آنرا پایین می آورند.>>

بخش اعظم سکه های رایج قاجاریه را سکه های سیمین تشکیل می داد و از آنجا که در این دوره بر اساس منافع بریتانیا و برخی از کشورهای قدرتمند وقت، ارزش سیم در بازار جهانی بخصوص در آسیا رو به کاهش بود و به تبع از آن ارزش سیم در بازار ایران پیوسته پایین می آمد، این روند بر پول ایران اثر مستقیم داشت و در این رهگذر لطمه بزرگی بر پایه اقتصاد و سازمان امور مالی کشور وارد و ایران را دچار بحران شدید پولی نمود.