گنج چاپارخانه

گنج چاپارخانه

چاپارخانهاز ساختمان های مهمِ میان راهی بوده که عملکرد اصلی آن برای استراحت چاپارهای دولتی و تعویض اسب های خسته با اسب های تازه نفس بوده است و به خدمات پستی در زمان هخامنشیان اشاره دارد. چاپارها، نامه و دستورهای دولتی را از مرکز به ایالات و برعکس انتقال می دادند. این سیستم توسط کوروش کبیر بنیانگذار امپراطوری پارس بنیان نهاده و بعدها توسط داریوش کبیر برای ارتباطات درون امپراطوری توسعه داده شد. هر چاپارخانه یک ایستگاه بوده که عمدتاً در امتداد راه شاهی، یک بزرگراه باستانی با طول ۲۵۰۰ کیلومتر، که از سارد به شوش کشیده بود، بسیاری از شهرهای اصلی امپراطوری را به هم وصل می کرد. در زمان داریوش جاده های بسیاری نوسازی شد و محل هایی به وجود آمد که یک از آنها چاپارخانه بود. از جمله چاپارخانه های بجای مانده درمسیر کرمان-ری، چاپارخانه میبد است.
هرودت می نویسد: "در منازل، اسب های تندرو تدارک شده است. به این ترتیب که چابک سوارها نوشته های دولتی را از مراکز تا نزدیک ترین چاپارخانه برده، به چاپاری که حاضر است می رساند و او فوراً حرکت کرده، آن را به چاپارخانهٔ دوّم می برد و باز تسلیم چاپاری دیگر می کند. بدین منوال، شب وروز چاپارها در حرکتند و اوامر مرکز را به ایالات می رسانند.
در بسیاری از موارد این چاپارخانه ها در حکم پناهگاه برای بسیاری از تجار و بازرگانان نیز محسوب می شد و بسیاری از تجار و بازرگانان سکه های خود را برای در امان ماندن از دست راهزنان مسیر ها و تنگه های مختلف در اطراف فلان چاپار خانه ها دفن می کردند تا در مسیر برگشت از این راه شاهی از آن استفاده کنند.
بنابراین اگر با یک سیستم ردیاب خوب اطراف چاپار خانه ها را خوب بررسی کنیم به این دفینه های سردستی در حد یک خمره کوچک یا قراچه می رسیم.